تاریخچه کاشی

کاشی به قطعه سنگی مصنوعی گفته می‌شود که طول و عرض آن مختلف بوده و ضخامت آن چند میلی‌متر است، و یک روی آن دارای سطحی شیشه‌ای بوده و کاملاًّ صاف و صیقلی می‌باشد. کاشی محصولات سفالین و سرامیکی است که در ساختمان کاربرد و اهمیت ویژه‌ای دارد مانند حمام‌ها، توالت‌ها، آشپزخانه‌ها و آب ریزگاه‌های عمومی و غیره. کاشی برای تزئینات داخل و خارج ساختمان و همچنین برای بهداشت و عایق رطوبت به کار می‌رود.
واژه کاشی از نام شهر کاشان اقتباس شده که از اوایل دوران اسلامی به عنوان مرکز صنعت سفال‌سازی مشهور بود.

هنر کاشی سازی معرق یا کاشی گل وبته که نزد اروپاییان بیشتر به موزاییک شهرت دارد ، از قرن هفتم هجری بتدریج زینت بخش معماری ایران ، به ویژه بناهای مذهبی گردید . اهمیت کاشی معرق نسبت به انواع دیگر کاشی ، زیبائی فوق العاده و درجه استحکام آن است و به همین دلیل پس از گذشت سالیان سال بر روی بناها برجای می ماند .

برای ساخت کاشی معرق ابتدا کاشی را به قطعات کوچک یا بزرگ بریده و طبق نقشه ای که قبلا تهیه گردیده پهلوی هم می چینند و سپس با دوغاب گچ درزها و منافذ را پر می کنند به طوری که تمامی آن به صورت یک قطعه کاشی یکپارچه درآید و زمانی که سفت و محکم شد آن را روی بنا نصب می کنند .

هنرمندان دوره تیموریه کاشیکاری معرق رادرشرق ایران توسعه داده وبسیاری ار بناهای مذهبی این ناحیه به ویژه در هرات ، سمرقند و بخارا پایتخت های تیمور و جانشینان او با کاشی معرق تزئین گردیده است . به موازات رونق این نوع کاشی در خراسان بزرگ استفاده ازآن در شهرهای دیگر ایران نیز رواج یافت .

تاریخچه کاشی اشکال اولیه کاشی‌های سرامیکی مربوط به دوران قبل از تاریخ است وقتی که استفاده از رس به عنوان یکی از مصالح ساختمانی در چندین تمدن اولیه توسعه یافت. کاشی‌های مدرن اولیه به طور زمخت شکل داده شده بود و استقامت کاشی‌های امروزی را نداشتند. مصالح کاشی‌ها از کف رودخانه‌ها استخراج شده در بلوک‌های ساختمانی فرم داده و در آفتاب خشک می‌شدند. کاشی‌های اولیه خام بوده‌اند ولی حتی در 6000 سال قبل مردم با استفاده از رنگ زدن و کنده‌کاری ظریف روی کاشی‌ها از آن‌ها برای تزیین استفاده می‌کردند. صنعت سرامیک در واقع محدود به ساخت ظروف، وسایل و قطعات سفالی ساده گذشته نیست و کاربردی شگرف در همه ابعاد تمدن و تکنولوژی نوین بشر امروز دارد. روش ساخت و تهیه کلیه وسایل سرامیکی تقریبا یکی است و بسته به کاربرد، تفاوت‌های جزئی در روش تولید دارد.

منبع:مقاله تاریخچه کاشی

تاریخچه ضرب سکه

سکه یک تکهٔ کوچک از فلز، معمولاً دایره‌شکل و تخت، معتبرشده توسط یک دولت برای استفاده در داد و ستد اقتصادیِ یک جامعه است. جنس فلز سکه در گذشته از طلا، نقره و مس بود، اما امروزه بیشتر از ترکیبات نیکل استفاده می‌شود. کاربرد طلا و نقره امروزه بیشتر در ضرب سکه‌های یادبود است.

سکه عبارت از یک تکه فلز است که وزن و عیار مخصوص دارد، با علامت مخصوص یا مهر کسانی که آن را ضرب می کنند. اولین سکه هائی که در دنیا ساخته شد هفت قرن قبل از میلاد مسیح بود که توسط لیدی ها ساخته شد، آنها قوم ثروتمند و با قدرتی بودند که در آسیای صغیر می زیستند. این سکه های اولیه از جنس مخصوصی که الکتروم نام داشت ساخته می شدند.

الکتروم یک ترکیب طبیعی است که ۷۵ درصد طلا و ۲۵ درصد نقره دارد. این سکه ها به شکل و اندازه یک لوبیا بوده اند و تقریباً یک پول رسمی محسوب می شدند. سپس یونانی ها هم به تقلید آنها از این فکر که یک پول رسمی فلزی رسمی داشته باشند استقبال و بنابراین شروع به ساختن پول سکه ای کردند. بدین ترتیب، حدود صد سال بعد، بسیاری از شهرهای سرزمین بزرگ یونان و آسیای صغیر، در جزایر دریای اژه و سیسیل و جنوب ایتالیا برای خود ضرابخانه داشتند.

اولین سکه های انگلیسی قبل از رسیدن رومی ها ضرب شده بودند و در زمان غلبه «نورمنها» قریب هفتاد ضرابخانه دایر، در این کشور وجود داشت. اما در سال 1850 ضرابخانه سلطنتی، تنها ضرابخانه انحصاری و تأسیس شده از طرف دولت بود.

در دنیای کهن و پیش از بوجود آمدن سکه داد و ستد مردم به شیوه مبادله کالا صورت می گرفته و پایه مقیاس و میزان مبادله کالا چهارپایان بوده اند ، بر روی نقاشی ها و سنگ نوشته های قدیم صحنه های از داد و ستد که بوسیله جابه جایی صورت می گرفته است مشاهده می شود. در دوران پیدایش فلزات تمدن بشر نیز تکامل خود را طی نمود و بشر از فلزات مختلف مانند مس ، برنز ، طلا و نقره اشیایی به اشکال مختلف مانند حلقه و استوانه یا چهارگوش و یا بصورت تبر و کارد تهیه نمود و وسیله جابه جایی برای داد و ستد قرار گرفت ، برای مثال در چین فلزی بشکل کارد یا میله های باریک یا حلقه ساخته می شده است.

منبع:مقاله تاریخچه ضرب سکه

تاریخ هنر و اقسام علوم اسلامی

پس از گذشت حدود دو قرن از ظهور اسلام، این دین توانست بخش زیادی از جهان آن روز را با تعالیم خود نورافشانی کند. در این سرزمین‌ها تمدنی جوانه زد، رشد کرد، بالید و چند قرن، جهان را تحت سیطره خود قرار داد. پایه‌های این تمدن را علومی تشکیل می‌داد که حاصل مطالعه، تحقیق و تلاش‌های فراوان دانشمندان مسلمان بود.

تاریخ هنر به سرگذشت هنرهای تجسمی، نمایشی، شنیداری و کلامی اشاره دارد و به سیر تحول آن در گذر تاریخ می‌پردازد. نقطهٔ آغاز تاریخ هنر در جهان، هنر ماقبل تاریخ و آثار هنری غارنشینان —اغلب نقاشی‌ها و مجسمه‌های بدوی (به انگلیسی: primitive) و ابتدایی از حیوانات و انسان‌ها— است. علاوه بر هنر ابتدایی، تاریخ هنر را می‌توان بر اساس منطقه به چند عرصه تقسیم کرد. هنر خاور باستان در سرزمین‌های خاورمیانه و هندوستان، هنر یونان باستان و روم باستان، هنر بیزانس، هنر اسلامی، هنر خاور دور، هنر قرون وسطا در دوران استیلای کلیسا بر اروپا، هنر دورهٔ رنسانس، هنر نوین غربی و در نهایت هنر نوگرای دوران جدید در قرن بیستم از آن جمله‌اند. به عقیده پژوهش‌گران غربی تاریخ هنر، هنر ابتدایی می‌تواند هنر انسان‌های معاصر را که سبک زندگی و فرهنگی بدوی دارند، در کنار هنر انسان‌های ماقبل تاریخ در برگیرد. برخی این نگاه پژوهش‌گران غربی را ناشی از سلطه فکری خاصی می‌دانند که آن‌ها در برخورد با سایر تمدن‌ها و براساس توسعه‌های مادی و فن‌آورانه تمدن غربی برای خود قائل هستند.

تاریخ هنر (نام اصلی به انگلیسی The Story of Art است که توسط مترجم به این صورت ترجمه شده‌است)، نام کتابی است از ارنست هانس گامبریچ که به سیر تاریخی تکامل هنر (به طور خاص، هنرهای تجسمی) از انسان‌های نخستین تا سبک‌های مدرن می‌پردازد. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. برگردان این کتاب به فارسی را علی رامین در سال ۱۳۷۹ انجام داده و «نشر نی» آن را منتشر کرده‌است.
نقدهای تحسین‌آمیز متعددی در مورد این کتاب وجود دارد. پیر روزنبرگ (Pierre Rosenberg) رئیس موزهٔ لوور گفته‌است که این کتاب از چنان شهرتی برخوردار است که می‌توان آن را با مونالیزای داوینچی مقایسه کرد.
آنتونی گورملی مجسمه‌ساز بریتانیایی دربارهٔ کتاب و کار گامبریچ گفته است «مهمترین هدیه او به ما قابل فهم کردن روند زنده هنر برای همه ما بوده است. او تجربه قانونمند مطالعه هنر را از یک تاریخ فرهنگی خشک، به نوعی ماجراجویی تبدیل می‌کند. تاریخ هنر گامبریچ این نظریه توفنده را بیان می‌کند که در واقع چیزی به نام هنر وجود ندارد و این تنها هنرمندان هستند که وجود دارند.»

علوم در جهان اسلام قرون وسطی به دانش‌هایی گفته می‌شود که موضوع و مسائل آن‌ها، دانش‌هایی است که مسلمان‌ها در آن زمان بدان پرداخته و آثاری را منتشر ساخته‌اند، مانند علم تجوید، علم تفسیر قرآن، علم حدیث، علم کلام نقلی، علم فقه، علم اخلاق نقلی، علم عرفان عملی و نظری، .

منبع:مقاله تاریخ هنر و اقسام علوم اسلامی

پیدایش عکاسی در جهان

تاریخچه عکاسی در دنیا تاریخجه قدیمی می باشد که شاید ایده و تخیل آن به 033 الی 033 سا قبل از میلاد مسیح بر گردد که ارسطو صحبت از امکان تثبیت شکل خورشید وماه که از خلال سوراخی به هر شکل دیده شود می کند که این ایده ها از هزاره دوم در مرز علم وهنر پیش رفت که هر مقطعامکانات جدید و استفاده های جدیدی از آن شد که در این تخقیق سعی بر این شده سیر اجمالی این تکامل به صورت یک تاریخچه علمی در دنیا و ایران ازنظریات قبل میلاد تا اواخر هزاره دوم بررسی شده شود بررسی شودکه تمرکز این مقاله بر روی تاریخچه عکاسی از اولین عکس دنیا که توسط ژوزف نیسفورنی ئپس گرفته شد )سال 6281 م( از نظریه ها تا به انجام رساندن آن در ابتدای ایجاد هنر عکاسی از دو دیدگاه علمی و هنری که دوربین به عنوان نماد علمی عکاسی و خود عکاسی به عنوان هنر عکاسی بررسی شده است

عکاسی با وجودی که در فرانسه اختراع شده است امّا توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجهٔ تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است. سال‌ها قبل از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته‌است؛ موزی فیلسوف چینی، ارسطو و اقلیدس ریاضی‌دانان یونانی در سدهٔ ۵ و ۴ پیش از میلاد نحوهٔ کارکرد دوربین سوراخ سوزنی را شرح داده‌بودند.در یونان باستان عقیده بر این بود که نور از چشم به سمت اشیا می‌تابد و بازتاب آن باعث دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری سوراخ‌سوزنی تلاش کردند خلاف آن نظریه را ثابت کنند؛ آن‌ها در پشت دوربین‌های سوراخ سوزنی صفحه‌ای نیمه‌مات قرار می‌دادند تا تصویر بازتاب‌شده روی آن با چشم دیده شود.در قرن ششم میلادی، آنتمیوس ریاضی‌دان بیزانسی در آزمایش‌های خود از دوربین تاریکخانه‌ای استفاده کرد.

در سال ۱۵۵۰ ژرم کاردان روزنه اتاقک را به یک عدسی محدب مجهز کرد که تصویری واضح تر به دست آمد. در قرن ۱۷ آیینه ۴۵ درجه بدان افزوده شد آیینه نور منعکس شده از موضوع را بر روی صفحه ای در داخل اتاقک می تاباند. بعدها نوع کوچکتری از این اتاقکها به صورت تاشو ساخته شد که آن را بر روی میز یا محلی تخت قرار می دادند و عدسی آن را رو به موضوع می گرفتند نور پس از عبور از عدسی به آیینه برخورد کرده آیینه تصویر را به صفحه شیشه ای مات می رساند. در یکی از روزهای سال ۱۷۲۷ در آزمایشگاه شولتز شیمیدان آلمانی بر روی کاغذی آغشته به نیترات نقره و آهک برگ درختی می افتد شولتز پس از مراجعه به آنجا می بیند که کاغذ مثل همیشه سیاه شده است وقتی برگ را از روی آن برمی دارد می بیند محلی که برگ بر روی آن قرار گرفته بود سیاه نشده او می فهمد که برگ درخت مانع رسیدن نور به آن قسمت شده این واقعه باعث آغاز فعالیتهایی برای شناسایی مواد حساس به نور شد. دانشمندان با قراردادن صفحات آغشته به مواد حساس در اتاقک تاریک در تلاش به دست آوردن تصاویری بودند اما نور اتاقک تاریک کافی نبود و تصویرها نیز با قرارگرفتن در معرض نور شدید از بین می رفتند.

منبع:مقاله پیدایش عکاسی در جهان

تاثیر روانشناسی رنگ بر دکوراسیون

طراحی داخلی مجموعه دانش، فن و هنری است که با عناصری از قبیل فرم، رنگ، بافت و... سعی در بهینهسازی فضاها برای رسیدن به کارایی مناسب در کنار زیبایی معانی می باشد.هدف طراحی داخلی بهبود عملکردفیزیکی و روانی فضا برای راحت تر شدن زندگی است.ما به طور متوسط دوسوم وقتمان را در محیط های بستهسپری می کنیم و احساسی که از محیط پیرامون بدست می آوریم، رابطه مستقیمی با رنگ و نور محیطدارد.مهمترین نقش را در طراحی و دکوراسیون داخلی، رنگ ها بر عهده دارند. هرچیزی که می بینیم دارای رنگاست. رنگ ها عمیقا بر حالات،روحیه،رفتار و روابط اجتماعی تاثیر می گذارند و سبب می شوند شما شدیدااحساس اعتماد به نفس، نشاط، سرزندگی یا احساس کسلی و بی حوصلگی کنید. همچنین بر سیستم عصبی، قدرتبینایی و سیستم گوارش نیز تاثیرگذار است وافراد واکنش های متفاوتی ازخود نشان می دهند که البته این واکنشافرادبه فاکتورهای مختلفی نظیر فرهنگ، جنسیت، سن، موقعیت احساسی و ذهنی وتجربه های فردی بستگیدارد. هدف از این مقاله آشنایی با خواص هریک از رنگ ها و ارایه راهکارهای کاربردی در بررسی و انتخاب مناسبترین رنگ در هنگام دکوراسیون و طراحی داخلی خانه می باشد.روش تحقیق به کار رفته در این نوشتار مبتنیبرمطالعات کتابخانه ایست و رویکردی توصیفی _تحلیلی دارد.دراین مقاله ابتدابا مطالعه برروی رنگ ها،آن ها راازدیدگاه فیزیکی، روان شناسی و فرهنگی و تاثیر متقابل آنها برانسان مورد مطالعه قرار می دهیم ودر نهایت بهارایه پیشنهادهایی درباره ی چگونگی استفاده از رنگ ها در فضاهای مختلف خانه می پردازیم.

رنگ ها همواره مورد نظر انسان بوده و از آغاز پیدایش شب و روز، تاریکی و روشنایی زندگی بشر تحت تأثیر این دو عامل بوده است. دراین تحقیق به بررسی نقش و تأثیر رنگ ها بر روانشناسی محیط کاربر اساس مطالعت تحلیلی – توصیفی پرداخته ام. هر کدام از رنگ های اصلی آبی، سبز، قرمز و زرد و رنگ های فرعی قهوه ای، سیاه و خاکستری با ویژگی های شخصیتی انسان رابطه دارد . بر اساس تأثیر هر یک از رنگ ها بر روحیه انسان، در ساختمان سازی، رنگ و تزیینات بناها، رنگ مناسب پوشش، به انتخاب رنگ ها بپردازد. می توانیم با استفاده از روانشناسی درست رنگ ها و انتخاب رنگ مناسب برای فضای مورد نیاز احساس آرامش و راحتی در حین کار داشته باشیم. استفاده از رنگ های مناسب در محیط کار تاثیر خوبی بر مشتریان و روند کاری کارکنان خواهد داشت.

منبع:مقاله تاثیر روانشناسی رنگ بر دکوراسیون